inmiddels zesennegentig jaar oud.
Andreas negenennegentig.
Hun handen waren gerimpeld, hun bewegingen langzaam en hun stemmen zachter dan vroeger.
Maar wanneer ze elkaar aankeken, was er nog altijd iets van dat jonge stel dat elkaar op een zomerdag in 1946 eeuwige trouw had beloofd.
Sofia zat naast Andreas onder een grote boom.
Ze droeg een lichtblauwe jurk en de parelketting die hij haar op hun vijfentwintigste huwelijksverjaardag had gegeven.
Andreas had zijn beste overhemd aangetrokken.
Hij had er bijna twintig minuten over gedaan om de knoopjes dicht te maken, maar
