naar Jona.
En dan kijk ik weer terug.
“Kijk niet naar de man die bleef met ogen die gemaakt waren voor directiekamers.”
Ik verstijfde.
Jonah sloeg zijn blik neer.
Ik voelde mijn gezicht warm worden.
Voordat ik kon reageren, reed een personenauto de onverharde oprit op.
Douglas was gearriveerd.
Twintig minuten later zaten we met zijn vieren op de veranda, terwijl Douglas zijn leren aktetas opende en de komende drie maanden van mijn leven veranderde.
De eerste voorwaarde in Walters testament ging niet over geld.
Het werd tijd.
Gedurende negentig
