boerderij, negen jaar oud, met ontbrekende voortanden en vuil aan mijn knieën.
Walter met een vishengel.
Walter bakt pannenkoeken.
Walter lacht.
Ik was die versie van hem helemaal vergeten.
Misschien had hij dat ook wel.
Onderaan stond een briefje.
Slechts één zin.
“Als het geld het meest interessante is wat je hier aantreft, kijk dan nog eens goed.”
Ik lachte en huilde tegelijk.
Jonah stond naast me.
“Hij genoot er altijd van om het laatste woord te hebben.”
“Hij was er erg goed in.”
“Dat ook.”
Er gingen maanden voorbij.
