glimlachen.
Omdat ik het woord eindelijk begreep.
‘Nee,’ zei ik.
“Hij was eenzaam.”
Het verschil was belangrijk.
« En in plaats van ons af te vragen waarom, beschouwden we eenzaamheid als een zwakte waarmee we konden leren omgaan. »
Niemand antwoordde.
Conrad werd diezelfde middag uit zijn bestuursfunctie ontheven.
De voorgestelde grondverkoop werd ingetrokken.
Het gemeenschapscentrumproject van Walter werd hervat.
Daarna ben ik teruggereden naar het huis van Jonah.
Hij opende de deur.
« Wat is er gebeurd? »
“Conrad is eruit.”
Jonah knikte eenmaal.
“En de verkoop?”
« Weg. »
Nog een knikje.
“Het centrum?”