schuur.
Voor alles wat verdacht was, bestond een gewone verklaring.
Toen begon hij over ons te praten.
Onze familie.
Mij.
“Ik weet waarom je bent geworden zoals je bent.”
Ik boog me dichter naar de recorder toe.
“Je bent opgegroeid tussen mensen die alles afmaten. Prestaties. Bezittingen. Titels. Gunsten. Iedereen wilde weten wat iets waard was.”
Ik drukte mijn hand tegen mijn mond.
“Ik ook.”
Walter pauzeerde de opname.
“Dat heb ik je geleerd.”
Die bekentenis heeft iets in me gebroken.
“Ik leerde je de sfeer in een ruimte te
