Dat was hét moment.
Ik wou dat ik kon zeggen dat ik meteen opstond.
Nee, dat heb ik niet gedaan.
Ik wou dat ik kon zeggen dat de moed precies op het juiste moment kwam.
Dat was niet het geval.
Ik zat daar.
Stil.
Jona wachtte.
Conrad vatte mijn stilte op als instemming.
‘Dus,’ vervolgde hij, ‘stel ik voor dat we het gemeenschapsproject opschorten tot—’
Jona draaide zich om.
Hij kneep in Lily’s hand en liep richting de poort.
Voordat hij wegging, bleef hij even staan naast het hek.
Walters
