over elkaar.
“Ik heb hem geholpen.”
“Hoe lang duurde het?”
Zijn wenkbrauwen fronsten.
“Hoe lang duurde dat?”
“Om zo belangrijk te worden.”
Zijn uitdrukking veranderde.
Niet veel.
Maar genoeg.
Ik kwam dichterbij.
« Hoe lang duurde het voordat je hem meer vertrouwen in je gaf dan in zijn eigen familie? »
Jonah staarde me aan.
Even leek hij eerder moe dan boos.
Vervolgens wees hij naar de map.
« Het ging om bestellingen van Walter die voor mij makkelijker op te halen waren dan voor hem. »
“En de schuur?”
“De noodstroomgenerator moest soms
