die wel zou nakomen.
Dit waren alle andere beloftes waarvan ik naïef had gehoopt dat mijn familie ze zou nakomen.
Ik heb twee sms’jes naar de familiegroep gestuurd nadat de operatiedatum was vastgesteld, en nog één de avond ervoor.
Lucy is bang.
Als iemand haar kan bezoeken, zou ze het fijn vinden te weten dat er aan haar gedacht wordt.
Zelfs een kort berichtje na de operatie zou al heel veel betekenen.
Niets.
Mijn moeder beschouwde de berichten op dezelfde manier als leden van het koningshuis petities beschouwen.
Ze schonk
