haar operatie ontdekt? »
Ik knikte één keer.
Dat was genoeg.
Hannah zette de witte doos op het aanrecht.
Het bevatte een paar manchetknopen, waarschijnlijk dure exemplaren.
Vervolgens haalde ze met een snelle beweging haar verlovingsring af en legde die bovenop het doosje.
Het geluid dat het maakte was heel zacht.
Het geluid galmde harder door de kamer dan Dereks geschreeuw.
‘Nee,’ zei ze.
‘Dit kunnen we niet later doen.’
Derek bekeek de ring alsof die van iemand anders was.
‘Meen je dat serieus?’
—Ja, dat klopt—zei Hannah.
‘Tot nu toe.’
