Lucy.
Ik reed naar Greenridge, gedreven door pure adrenaline.
Toen ik de bank binnenliep, stond mijn vader bij de balie met zijn handen uitgestrekt op het marmer, alsof hij aan het onderhandelen was over de verkoop van een stuk grond.
Derek liep naast haar met een kledingtas over zijn schouder, blozend en woedend.
Mijn moeder kwam net binnen met twee kopjes koffie, met dezelfde nonchalance alsof ze een bloemenwinkel binnenliep.
Elena zag me als eerste en leek zo opgelucht dat ik mijn excuses wilde aanbieden voor alles.
Derek draaide zich
