na.
‘Ze zei ooit dat Anna niet vergeten mocht worden. Ze vond het verdrietig dat de familie jarenlang niet meer over haar sprak.’
Dat was alles wat ze zich kon herinneren.
Er volgde geen dramatische onthulling en ook geen verborgen testament. Haar oma wist niet waar Anna uiteindelijk was gaan wonen of hoe haar leven verder was verlopen.
Maar haar woorden maakten indruk op Laura.
Misschien was het geheim niet alleen wat Anna had gedaan, maar ook hoe de familie daarna met haar herinnering was omgegaan.
Door niet meer over
