straat in een Nederlands dorp. Laura was er opgegroeid en kende bijna iedere hoek ervan. Toch was de zolder een plek waar ze als kind zelden kwam. De ruimte was donker, stoffig en volgestouwd met oude meubels, dozen, versleten koffers en spullen waarvan niemand zich nog precies herinnerde waarom ze ooit waren bewaard.
‘Als we dit vandaag aanpakken, zijn we er eindelijk vanaf,’ had haar moeder die ochtend gezegd.
Laura glimlachte. Ze verwachtte oude kleding, schoolboeken en misschien wat foto’s. Niets bijzonders.
Ze trok een paar oude handschoenen aan, opende
