een station uit de jaren zeventig herinnert, denkt waarschijnlijk meteen aan de lange perrons, de klassieke stationsgebouwen en de treinen die met hun karakteristieke uiterlijk het Nederlandse spoorweglandschap bepaalden.
Stations waren vaak drukke ontmoetingsplaatsen. Mensen kwamen er om familieleden op te halen, vrienden uit te zwaaien of naar hun werk te reizen. Sommige reizigers droegen grote koffers, terwijl anderen slechts een kleine tas bij zich hadden.
Op de perrons stonden mensen soms dicht bij elkaar te wachten. Niemand kon via een telefoon controleren of de trein vertraging had. Men keek