we onze foto’s van het schoolbal.
Ik was bang geweest om de mijne te bekijken.
Maar toen ik de envelop opende, bleef ik stil.
Op de foto stond ik naast Wesley.
Mijn donkergroene jurk viel prachtig.
Mijn haar glansde onder de lampen.
En mijn gezicht…
Mijn gezicht was volledig zichtbaar.
Geen haarlok bedekte mijn wang.
Geen schaduw verborg mijn moedervlek.
Ik glimlachte breed.
Ik keek naar die foto en voelde iets wat ik nog nooit had gevoeld.
Ondanks.
Niet omdat ik er plotseling anders uitzag.
Maar omdat ik mezelf niet
