een avond waarop je herinneringen mag maken. En ik wil dat je er later met plezier aan terugdenkt.”
Ik keek naar de jurk.
„Denk je echt dat ik er mooi uitzie?”
Mijn moeder stond op, pakte mijn gezicht tussen haar handen en keek me recht aan.
„Ik vind je al zeventien jaar mooi. Ik wacht alleen op de dag waarop jij jezelf eindelijk door mijn ogen ziet.”
Ik moest huilen.
Ze omhelsde me zonder iets te zeggen.
Op dat moment dacht ik dat het moeilijkste achter de rug was.
Ik
