te voelen.
« Ik heb even een momentje nodig, » zei ik tegen Andrew.
De kamer begon te warm aan te voelen.
‘Troost, eerlijkheid of vijf minuten rust?’ vroeg hij.
« Vijf minuten stilte. »
« Ik zal in de buurt van de desserts zijn. »
Ik ging naar het toilet.
Daar vond ik Betty.
Ze stond voor de spiegel en schoof een oorbeltje recht.
« Vijf minuten stilte. »
Tien jaar hadden haar veranderd, maar niet genoeg om haar onherkenbaar te maken.
Haar haar was korter en ze had fijne lijntjes naast haar ogen. Toch straalde ze
