zodat Greg niet hoefde uit te zoeken welke borden schoon waren.
Eerlijk gezegd was ik blij dat hij de plek er zo mooi uit zag zien.
Dan gaf hem onze reservesleutel vrijdagmorgen voordat we vertrokken.
‘Voel je thuis,’ zei hij tegen hem.
Greg grijnsde.
« Je kent me. »
Daar zou ik later nog eens over nadenken.
We zijn zondagavond teruggekomen.
De geur was het eerste wat opviel.
Mijn blik viel vervolgens op drie vuilniszakken naast de gootsteen.
Ze stonden niet bij de deur of op het balkon. Ze waren vastgebonden en
