vouwde het papier voorzichtig open.
Hij las de eerste regel.
Zijn gezicht verloor alle kleur.
“Mevrouw,” zei hij zacht. “Betaal me alstublieft nog niet.”
Ik voelde een koude rilling.
“Wat is er?”
Hij draaide het papier naar mij toe.
Bovenaan stond de naam van een bank in Denver.
Daaronder een referentienummer.
En een datum.
Oktober 1987.
Onderaan stonden twee woorden in het handschrift van mijn moeder.
Margaret Rose.
Mijn volledige naam.
Ik keek naar de foto.
Het meisje had donkere krullen en grote ogen.
Mijn ogen.
Het was een foto
