niet zien huilen.
Een deel van mij wilde onmiddellijk naar hem toe lopen.
Hem vasthouden.
Hem vertellen dat alles goed zou komen.
Maar ik bleef zitten.
Omdat ik eindelijk begreep dat van iemand houden niet betekent dat je hem tegen de gevolgen van zijn keuzes moet beschermen.
‘Je vader zou teleurgesteld zijn,’ zei ik.
Daniel knikte.
‘Dat weet ik.’
Toen gebeurde er iets onverwachts.
Dorothy, die tot dan toe zwijgend had geluisterd, stond op.
‘Margaret,’ zei ze, ‘ik denk dat je nog iets moet bekijken.’
Ze wees naar de map ‘
