mijne.
‘Mam, waarom heb je me niet eerder verteld dat er iets mis was?’
Ik keek naar de tafel.
‘Omdat ik bang was dat ik me dingen verbeeldde.’
Ze kneep zachtjes in mijn vingers.
‘Dat is precies wat ze wilden.’
Die middag veranderde ik de sloten van mijn appartement.
De beheerder van het gebouw bevestigde dat Daniel geen toestemming had om mijn woning binnen te gaan.
Mijn advocaat liet bovendien een officiële verklaring opstellen waarin stond dat ik niemand had gemachtigd om mijn bezittingen te beheren.
Maar het belangrijkste moest
