Andrey ging niet met haar in discussie en leidde het gesprek niet af. Hij ging gewoon naast haar zitten en steunde haar beslissing zo oprecht, alsof hij het begreep: voor Masha waren dit niet zomaar woorden, maar iets waar ze al lang geleden voor had gekozen.
Ze tekende al snel alle benodigde papieren en drie weken later was mijn dochter weg.
Vóór de operatie stond het voltallige ziekenhuispersoneel langs de gang om haar uit te zwaaien. Ik huilde, en Andrey pakte mijn schouders vast en fluisterde dat Masha iets geweldigs
