gemeenschappen wordt doorgegeven.
Niet alle geschiedenis is uitsluitend in overheidsarchieven te vinden.
Sommige herinneringen blijven bestaan door gesprekken, verhalen en familiebanden.
In de oorspronkelijke vertelling wordt Mirning-oudere Bunna Lawrie genoemd als iemand die met trots over Koolbiri sprak.
Daarmee krijgt het verhaal een perspectief dat in veel koloniale documenten nauwelijks aanwezig was.
De herinnering aan een voorouder gaat immers niet alleen over wat hij voor een overheid of nederzetting heeft gedaan.
Ze kan ook gaan over wie hij was binnen zijn gemeenschap.
Over de kennis die hij bezat.
Over de
