jaar oud.
Ik ben gelukkig getrouwd.
Ik heb nooit kinderen gekregen.
En ik heb geen spijt van mijn keuze.
Niet omdat mijn leven perfect was.
Maar omdat het mijn leven was.
Die avond, toen Thomas en ik eindelijk naar binnen gingen, bleef ik nog even staan bij de houten doos met herinneringen.
Ik legde de brief van mijn moeder bovenop.
Daarin stonden de woorden die ik nooit meer zou vergeten:
Ik ben trots op het leven dat je hebt opgebouwd.
Ik glimlachte.
En voor het eerst had ik het gevoel
