schoolreisjes, fatsoenlijke kleren en nieuwe schoenen konden hebben.
Verjaardagen waren altijd belangrijk in ons huis.
Zelfs wanneer het geld krap was, bakte ik hun taarten zelf en liet ik ze de kom schoonschrapen.
Ik geloofde dat ze op een dag alles zouden begrijpen wat ik had opgeofferd.
Toen werden ze volwassen.
De universiteit werd carrières, huwelijken en huizen in verschillende staten. Telefoongesprekken werden korter, en bezoeken werden altijd uitgesteld tot “misschien volgende maand.”
Ik bleef mezelf vertellen dat dit gewoon was wat er gebeurde wanneer kinderen hun eigen leven opbouwden.
Ik wachtte 4 uur op de komst van mijn 6 kinderen voor mijn 60e verjaardag, maar het huis bleef stil…
