kinderwagen in de regen.
Een vuile weg.
Stille duisternis.
En de man die wegreed in de veronderstelling dat Elena nooit meer wakker zou worden en iemand zou vertellen wat er gebeurd was.
Voordat ik het ziekenhuis verliet, wierp ik nog een laatste blik op haar kamer.
Ze sliep onder warme dekens.
Hij haalde rustig adem.
Haar hand werd stevig vastgehouden door een verpleegster.
Voor het eerst sinds ik haar gevonden had, leek Elena niet langer verlaten.
Maar haar woorden bleven me bij.
« Ze wilden me voorgoed het zwijgen opleggen. »
Ik
