boog zich voorover.
« Elena, wat? »
De vrouw slikte moeilijk.
„ Elena Marquez Rivera. ”
Het was stil in de kamer.
De pen van de agent stopte.
De andere agent hief plotseling zijn hoofd op.
Ik begreep het eerst niet.
Voor mij was het gewoon een voor- en achternaam.
Maar één agent ging de gang op en belde.
Toen hij terugkwam, was zijn gezicht compleet veranderd.
‘Ze werd als vermist opgegeven,’ zei hij zachtjes. ‘Vijf maanden geleden.’
Ik bedekte mijn mond met mijn hand.
Vijf maanden.
Deze vrouw is niet per ongeluk op
