het stuur.
De winkelwagen was niet leeg.
Er zat een zeer oude vrouw in, die zijwaarts leunde en van top tot teen doorweekt was. Haar grijze haar plakte aan haar bleke gezicht en haar dunne armen hingen hulpeloos over de armleuningen.
Er was geen huis in de buurt.
Geen geparkeerde auto.
Geen tas.
Geen dekens.Bestel medicijnen
Geen telefoon.
Niemand riep om hulp.
Tik ji.
Alleen in het donker.
Het was alsof iemand haar daar had achtergelaten en vervolgens spoorloos was verdwenen.
Ik rende naar haar toe en riep:
‘Mevrouw,
