drie jaar (32M) was altijd al wat slordig en roekeloos met geld is geweest. Jarenlang keek hoe hij impulsieve aankopen deed, terwijl ik degene was die de gaten in ons budget moesten dichten. Maar op het moment dat hij achter de omvang van de erfenis kwam, bestond zijn hele houding als een blad aan een boom.
Plotseling begon hij, bijna dagelijks, hints te laten vallen over trouwen. Tijdens het avondeten of een wandeling praatte hij onophoudelijk over “onze toekomst”, “ons droomhuis”, en hoe “wij” eindelijk comfortabel kon leven zonder ons