zich een middag waarop Jan na een tegenvallend proefwerk in het lege klaslokaal was blijven zitten.
‘Ik weet het niet meer,’ had de jongen volgens Willem gezegd. ‘Misschien ben ik gewoon niet goed genoeg.’
Willem had zijn papieren opgeborgen en was naast hem gaan zitten.
Hij had Jan uitgelegd dat een slecht cijfer niet bepaalde wie je was en dat vooruitgang soms vooral een kwestie was van tijd, oefening en iemand die je hielp wanneer je vastliep.
Daarna had hij aangeboden om een paar keer per week na de lessen
