uiteindelijk haar geduld. Ze klaagden dat het soort iedereen stoorde en eiste dat ze bleven zitten. Het meisje goedkoopde zich langzaam, maar een paar minuten later stond ze weer op. Haar blik bleef gericht op de oudere man, die haar bezorgd gadesloeg vanuit zijn vensterbank.
Ik spontaan al snel iets ongewoons op. Het meisje sprak hem nooit aan. In plaats daarvan communiceren ze met de handgebaren. Een stewardess noemde haar Sophie en stelde uit dat ze haar vader had beloofd te helpen als hij bang zou worden. Hij was doof
