Ze besefte dat Marrakech, het paleis en de sjeik niet alleen een uitdaging, maar ook een kans waren. Ze kon relaties opbouwen, niet gebaseerd op angst en macht, maar op respect, dialoog en strategisch denken.
Weken verstreken. Anna leerde de cultuur van de sjeik begrijpen, zijn gewoonten en zijn wereldbeeld. Ze beheerste het Arabisch, studeerde bedrijfskunde en hielp mee met het beheer van het familiebezit en de wijnmakerij. Wat begon als een vernederend contract, ontwikkelde zich geleidelijk tot een partnerschap waarin haar stem werd gerespecteerd en haar intelligentie en moed
