liggen. Zijn ademhaling was zwaar, elk woord angstaanjagend precies. Anna verstijfde, haar ogen vulden zich met tranen, maar ze probeerde haar trillen te verbergen. Ze begreep het: als ze haar verstand verloor, als de angst haar in haar greep kreeg, zou alles verloren zijn.
En toen gebeurde er iets dat iedereen om hen heen schokte. Iets wat niemand had verwacht. Er was geen geweld, geen gewone gruwel – in plaats daarvan zette de sjeik een stap die alles aan hem en aan het huwelijk veranderde. Hij ging op het bed zitten,
