dat het enige is wat ze van me wil.”
Ik stopte het in mijn tas en ging op zoek naar mijn gate.
Ik was van twee dingen zeker. Dat ik dat meisje nooit meer zou zien, en dat het cadeau Emily in goede staat zou bereiken.
Ik had het in beide gevallen mis.
Ik had het in beide gevallen mis.
Mijn rij was achterin. Ik kwam tegelijk met de parfum aan.
Zwaar. Zoet. Frans.
“Oké jongens, eindelijk kunnen we instappen! Laat me jullie mijn stoel even laten zien!”
Een oudere
