Een vrouw bleef haar lange haar over mijn vliegtuigstoel en in mijn eten gooien – terwijl ze me vertelde dat ik er maar mee moest leren leven.

ben je zo geobsedeerd door mijn haar?”

“Ik ben er niet door geobsedeerd. Ik zit er gewoon achter.”

‘Je bent jaloers. Wanneer had je voor het laatst zo’n kapsel? Vijftig jaar geleden?’

Mijn haar is nu kort en grijs, en ik mis mijn oude haar niet.

Ik heb drie kinderen grootgebracht en een echtgenoot begraven, en ik bied geen excuses aan voor ook maar één jaar.

“Eigenlijk had ik best wel mooi haar tijdens de regering-Reagan.”

“Achthonderd dollar.”

Ze lachte. « Zie je wel? Oude geschiedenis. »

Toen arriveerde de lunchkar.

Op