Mijn vader controleerde mijn baan, mijn huis, mijn deel van alles. Preston was altijd de zoon die niets verkeerd kon doen. Ik bleef mezelf voorhouden dat ik mijn mond open zou doen zodra ik sterker was, en elk jaar dat ik zweeg, maakte het moeilijker om er ooit mee te beginnen.”
‘Voor jou betekende dat vier jaar stilte,’ zei Mari. ‘Voor Nora en mij betekende het vier jaar van consequenties.’
“Ik weet het. Ik vraag je niet om me te vergeven. Ik ben bereid te getuigen. Over alles.”
Mari bekeek