hoofd kantelde als het zonlicht haar ogen ving. Hij herkende de koppige schouders die nu gebogen stonden onder het gewicht van een oud bed van een vreemde. En hij herkende het kastanjebruine haar dat uit de knot losraakte, want er was een hele zomer geweest, zesentwintig jaar geleden, waarin hij met heel zijn jonge hart had geloofd dat hij naast het meisje met dat haar oud zou worden.
Marianne Doyle.
De eerste persoon van wie hij ooit genoeg hield om bang voor te zijn.
Het meisje dat hij op achttienjarige