haar stond, stapte langzaam dichterbij.
‘Laat eens zien.’
Hij bukte en veegde het stof van de metalen rand.
Zijn gezicht veranderde onmiddellijk.
‘Vanessa,’ zei hij zacht. ‘Misschien moeten we stoppen.’
Ze draaide zich woedend naar hem om.
‘Niet jij ook!’
Ik stond naast mijn oude vrachtwagen en keek toe.
Mijn naam is Wyatt Mercer.
De schuur die ze zojuist hadden verwoest, was door mijn vader gebouwd. Hij had iedere balk zelf geplaatst, iedere deur met de hand gemaakt en jarenlang zijn gereedschap aan dezelfde muur gehangen.
Maar er was iets
