hij ook van plan was.
Hij stond op het punt te zeggen dat hij weg was.
Ik ging terug naar mijn tafel.
Ik zag Vanessa de scepter zwaaien aan de hoofdtafel, levendig en ontspannen, omringd door haar moeder en tantes in hun bijpassende blauwe kleding, als een kleurgecodeerd statement. Grant zat naast zijn kersverse vrouw.
Hij antwoordde mensen als ze tegen hem spraken en glimlachte wanneer dat nodig was, en ergens achter die glimlach schuilde iets waar ik nog geen precies woord voor had.
Ik bleef hem in de gaten
