mensen hier moesten bereid zijn om zelf te veranderen.”
Bennett glimlachte.
“Toch denk ik dat ze je niet snel zullen vergeten.”
Elena lachte zacht.
“Dat hoop ik. Maar liever vanwege mijn werk dan vanwege mijn lengte.”Zoek arbeidsrecht
De directeur stak zijn hand uit.
“Daar kun je op rekenen.”
Ze schudden elkaar de hand.
Toen stapte Elena in haar auto.
Terwijl ze wegreed, dacht ze aan de eerste ochtend.
Aan het gelach.
Aan de opmerkingen.
Aan de enorme gevangene die voor haar had gestaan en haar had gevraagd wat ze