rugzak waarin praktisch al haar bezittingen zaten.
Nu bevond ze zich in een woonkamer waar één fauteuil waarschijnlijk meer kostte dan alles wat ze ooit had bezeten.
Er omheen stonden spiegels, glazen tafels en kleine glaasjes water. Mensen praatten gedempt, alsof zelfs een te hard woord de chique sfeer van de plek kon verstoren.
Tegenover haar stond Viktor Romanov.
Een man over wie bijna iedereen in Sofia wel eens een verhaal heeft gehoord.
Sommigen noemden hem een zakenman. Anderen zeiden dat hij eigenaar was van bouwbedrijven, transportbedrijven, beveiligingsbureaus en restaurants.