leven was geworden.
Ik hoefde er niet voor weg te rennen.
Niemand hoefde het met make-up te verbergen om mijn gezicht voor eigen doeleinden te gebruiken.
Ik opende het raam.
Het was lente buiten.
Mensen gingen naar hun werk. Een kind fietste. Een vrouw droeg een boeket gele tulpen.
En voor het eerst voelde ik me niet iemands schaduw.
Ik was geen kopie.
Ik was geen werktuig.
Ik was geen vrouw die gekocht, van uiterlijk veranderd en vervolgens weggegooid kon worden zodra ze niet meer nodig was.
Mijn naam is
