en de nieuwe.</p>
<p>Misschien hoopte een klein deel van haar nog steeds dat een soort alles zou veranderen.</p>
<p>Maar een andere, wijzere stem in haar zei zacht: “Een soort hoort geen pleister te zijn.”</p>
<p>Daarom nam ze haar besluit. Haar baby zou opgroeien in roest, ver weg van de angst dat liefde zomaar zou kunnen worden ingetrokken.</p>
<p>Op de boerderij had Adrien inmiddels ook een beslissing
