Ik heb mijn hele leven als monteur gewerkt en sinds mijn pensionering run ik mijn kleine boerderij net buiten de stad.
Die dag was ik naar het huis van mijn kleinzoon gegaan; hij had me gevraagd te helpen met wat reparaties in de tuin. Het had bijna de hele middag geregend en toen ik bij de bushalte aankwam, was ik doorweekt. Mijn laarzen zaten onder de modder en mijn jas was bevlekt van het werk.
Het kon me niet schelen hoe mijn kleren eruit zagen. Ik wilde gewoon naar huis,
De chauffeur gooide me, op 83-jarige leeftijd, midden in de regen uit de bus en schreeuwde voor alle passagiers: « Ik ga niet weg voordat jij eruit bent! Je stinkt naar een stal! »
