Het toonde de demonstratie in de achtertuin.
Het geleende baldakijn.
Het gebarsten beton.
Malik naast het prototype.
Jaylen achter zijn kleine telefoonstatiefje.
Serena staat iets aan de zijkant.
Niemand keek naar de camera.
Niemand lachte.
Het was Serena’s favoriete foto.
Op een middag zag Jaylen haar ernaar staren.
“Je zag er bang uit.”
“Ik was doodsbang.”
“Ik dacht dat CEO’s niet bang werden.”
“Voormalige CEO’s zijn voortdurend bang.”
Jaylen glimlachte.
“Je bent in zekere zin nog steeds een CEO.”
Serena schudde haar hoofd.
“Malik en ik hebben afgesproken die titel
