stonden er drieënveertig mensen onder en rond de luifel.
Serena keek hen aan.
Drieënveertig.
Bij Northstar had ze zonder enige zenuwachtigheid voor zalen met achthonderd mensen gesproken.
Nu trilden haar handen.
Geen duur pak.
Geen titel.
Geen zakelijke achtergrond.
Geen voorbereide inleiding.
Slechts drieënveertig mensen waren gekomen omdat ze Malik vertrouwden.
‘Ga je gang,’ zei hij zachtjes.
Serena keek hem aan.
« Jij eerst. »
Malik stapte naar voren.
Hij sprak niet over marktaandeel.
Hij sprak niet over de omzet.
Hij vertelde hen over een kliniek zes straten verderop met een verouderd
