Ze slikte.
“Maar ik weet nu dat ik het bedrijf niet zo goed beschermde als ik mezelf had voorgehouden.”
Maliks gezichtsuitdrukking veranderde nauwelijks.
Serena keek naar Jaylen.
« Het spijt me dat je vader alles opnieuw moest opbouwen vanwege een keuze die ik heb gemaakt. »
Jaylen sloot zijn boek.
Hij glimlachte niet.
Maar hij knikte.
Malik keek naar de werkbank.
« Als we dit doen, krijgen buurtklinieken voorrang. »
« Ja. »
“Niet als marketingtruc.”
« Ja. »
“Geen enkele belangrijke beslissing wordt door één persoon genomen.”
Serena aarzelde.
Toen begreep ik waarom hij haar in de
