zich vooral dat er thuis daarna weinig over Anna werd gesproken.
‘Ik dacht altijd dat ze gewoon geen contact meer wilde,’ zei Marijke. ‘Mijn vader zei er nooit veel over.’
Mark schoof de brieven naar haar toe.
‘Misschien staat hier iets wat u nog niet wist.’
Waarom de doos jarenlang verborgen bleef
Marijke begon de brieven te lezen.
Na enkele minuten stopte ze bij een brief die anders leek dan de rest.
Hij was geschreven door Pieter en gericht aan Anna.
De toon was voorzichtig en persoonlijk.
Pieter schreef dat
